طلاق توافقی بین زوجین

به نقل از ویکی پدیا طلاق توافقی به‌طور خلاصه به طلاقی گفته می‌شود که زوجین به هر دلیلی تمایل دارند با تفاهم از هم جدا شوند. هر توافقی که آنها در خصوص مهریه، نفقه، جهیزیه، حضانت و ملاقات فرزند داشته باشند از نظر دادگاه محترم و قابل قبول خواهد بود.

طلاق توافقی یعنی زمانی که زن و شوهر هر دو به این نتیجه می‌رسند که ادامه‌ی زندگی مشترک برایشان ممکن یا مطلوب نیست و با توافق هم تصمیم به جدایی می‌گیرند. در این نوع طلاق، زوجین درباره‌ی مسائل اصلی مانند:

• مهریه (پرداخت یا بخشش آن)

• نفقه و اجرت‌المثل

• حضانت و ملاقات فرزندان

• جهیزیه

• سایر حقوق مالی و غیرمالی

با هم مذاکره کرده و به توافق می‌رسند. سپس توافق‌های انجام‌شده در دادگاه خانواده مطرح و در صورت تأیید قاضی، حکم طلاق صادر می‌شود.

مراحل کلی طلاق توافقی در ایران:

1. ثبت دادخواست در سامانه ثنا (دفتر خدمات الکترونیک قضایی).

2. ارجاع به مشاوره اجباری خانواده (طبق قانون، حداقل یک جلسه مشاوره برای تلاش در سازش انجام می‌شود).

3. جلسه رسیدگی در دادگاه خانواده و ارائه توافق‌نامه مکتوب زوجین.

4. صدور گواهی عدم امکان سازش توسط دادگاه.

5. مراجعه به دفترخانه طلاق ظرف مهلت قانونی (۳ ماه) و اجرای صیغه طلاق.

مزایا:

• زمان کوتاه‌تر نسبت به سایر انواع طلاق.

• هزینه‌های کمتر.

• کاهش تنش و درگیری بین زوجین.

نکته مهم:

توافق‌ها بهتر است مکتوب و شفاف باشند تا بعداً اختلافی پیش نیاید. معمولاً وکلا یا مشاوران حقوقی به تنظیم دقیق توافق‌نامه کمک می‌کنند.