چگونه در شرایط نااطمینانی و احتمال وقوع بحرانهای نظامی میتوانیم به شکل مؤثر به کاهش اضطراب برسیم؟ پاسخ این سؤال در ترکیبی از مدیریت آگاهانه اطلاعات، تقویت تابآوری روانی، تنظیم هیجانات، حفظ روتینهای روزمره و بهرهگیری از حمایت اجتماعی نهفته است؛ رویکردی چندبعدی که به ما کمک میکند در دل نگرانیهای ناشی از اخبار جنگ، سطح استرس مزمن، دلشوره مداوم و افکار فاجعهانگارانه را کنترل کرده و به تعادل ذهنی بازگردیم.
احتمال وقوع جنگ یا گسترش تنشهای سیاسی، حتی اگر به مرحله عملی نرسد، میتواند فضای روانی جامعه را تحت تأثیر قرار دهد. انتشار مداوم اخبار، تحلیلهای پیشبینیناپذیر و شایعات شبکههای اجتماعی، بستر مناسبی برای شکلگیری نگرانیهای آیندهمحور و اضطراب جمعی ایجاد میکند. در چنین شرایطی، بسیاری از افراد دچار اختلال در خواب، کاهش تمرکز، تحریکپذیری و احساس ناامنی میشوند. آنچه اهمیت دارد، یادگیری و اجرای استراتژیهای علمی و کاربردی برای کاهش اضطراب است؛ استراتژیهایی که بر پایه روانشناسی سلامت، علوم اعصاب و مدیریت بحران طراحی شدهاند و میتوانند به ارتقای سلامت روان و ثبات هیجانی کمک کنند.

احتمال وقوع جنگ، به دلیل ماهیت غیرقابل پیشبینی و تهدیدکنندهاش، یکی از مهمترین محرکهای پاسخ استرسی بدن محسوب میشود. مغز انسان بهگونهای تکامل یافته که نسبت به تهدیدهای احتمالی واکنش سریع نشان دهد. زمانی که با اخبار تنشهای نظامی روبهرو میشویم، سیستم لیمبیک و بهویژه آمیگدالا فعال شده و هورمونهایی مانند کورتیزول و آدرنالین ترشح میشوند. این فرآیند اگر تداوم یابد، به شکلگیری اضطراب مزمن و فرسودگی روانی منجر خواهد شد.
برای کاهش اضطراب در چنین شرایطی، لازم است سه محور اساسی را همزمان مدیریت کنیم:
۱. مدیریت ورودیهای اطلاعاتی
۲. تنظیم هیجانات و افکار
۳. تقویت منابع درونی و بیرونی حمایت
یکی از عوامل اصلی تشدید تنش روانی در شرایط بحرانی، مصرف بیرویه اخبار است. پیگیری مداوم تحلیلهای متناقض و تصاویر نگرانکننده، ذهن را در وضعیت آمادهباش دائمی قرار میدهد.
در مسیر کاهش اضطراب توصیه میشود:
• زمان مشخصی (مثلاً دو بازه ۱۵ دقیقهای در روز) برای پیگیری اخبار تعیین کنید.
• از منابع معتبر استفاده کرده و از دنبال کردن شایعات خودداری نمایید.
• پیش از خواب، از مطالعه اخبار تنشزا پرهیز کنید.
• اعلانهای خبری غیرضروری را غیرفعال کنید.
این اقدامات ساده به شکل قابلتوجهی در کنترل افکار وسواسی و جلوگیری از تشدید دلشوره ذهنی مؤثر هستند.
تنظیم هیجانات مهارتی است که میتوان آن را آموخت. در مواجهه با احتمال وقوع جنگ، تمرکز بر تکنیکهای مبتنی بر آرامسازی ذهن و خودتنظیمی هیجانی نقش کلیدی دارد.
تنفس عمیق دیافراگمی با فعالسازی سیستم عصبی پاراسمپاتیک، ضربان قلب را کاهش داده و بدن را از وضعیت هشدار خارج میکند. روزانه ۵ تا ۱۰ دقیقه تمرین تنفس آگاهانه میتواند در کاهش اضطراب و ایجاد آرامش پایدار مؤثر باشد.
در بسیاری از موارد، آنچه اضطراب را تشدید میکند، خودِ رویداد نیست بلکه تفسیر ذهنی ما از آن است. بازسازی شناختی یعنی شناسایی و اصلاح افکار فاجعهآمیز مانند «همه چیز نابود خواهد شد» و جایگزینی آنها با افکار واقعبینانهتر. این تکنیک یکی از مؤثرترین ابزارها در مدیریت استرس و کاهش نگرانیهای افراطی است.
بینظمی در برنامه روزانه میتواند احساس بیثباتی را افزایش دهد. حفظ ساختار مشخص برای خواب، کار، ورزش و روابط اجتماعی، پیام امنیت و کنترل را به مغز ارسال میکند.
در جدول زیر، تأثیر برخی عادات روزانه بر کاهش اضطراب آورده شده است:
| عادت روزانه | تأثیر روانی | نقش در کاهش اضطراب |
|---|---|---|
| خواب منظم ۷-۸ ساعته | تنظیم هورمونها | کاهش تحریکپذیری و استرس |
| فعالیت بدنی متوسط | ترشح اندورفین | افزایش احساس آرامش |
| تغذیه متعادل | تثبیت قند خون | جلوگیری از نوسانات خلقی |
| ارتباط اجتماعی سالم | تقویت حس تعلق | کاهش احساس تنهایی |
| محدودیت مصرف کافئین | کاهش تحریک سیستم عصبی | پیشگیری از تشدید اضطراب |
اجرای این عادات ساده اما منظم، پایهای مستحکم برای تعادل روانی ایجاد میکند.
انسان موجودی اجتماعی است و در شرایط تهدید، نیاز به ارتباط و همدلی افزایش مییابد. گفتگو با اعضای خانواده، دوستان یا مشاوران متخصص میتواند احساس امنیت روانی را تقویت کند. اشتراکگذاری نگرانیها، از شدت فشار روانی میکاهد و مانع انباشت هیجانات سرکوبشده میشود.
در برخی موارد، مراجعه به روانشناس یا مشاور برای یادگیری تکنیکهای تخصصیتر کاهش اضطراب اقدامی هوشمندانه و پیشگیرانه محسوب میشود.
اگر ساکن تهران هستید، پروفایل ما را مشاهده کنید.
۱. هر روز ۱۰ دقیقه مدیتیشن یا تمرین ذهنآگاهی انجام دهید.
۲. فهرستی از اقداماتی که در کنترل شماست تهیه کنید و بر همانها تمرکز کنید.
۳. از گفتوگوهای تنشزا درباره سناریوهای بدبینانه فاصله بگیرید.
۴. مصرف قهوه و نوشیدنیهای انرژیزا را کاهش دهید.
۵. برنامهای مشخص برای فعالیت بدنی منظم داشته باشید.
این اقدامات کوچک اما مداوم، تأثیر چشمگیری بر کاهش اضطراب و ارتقای ثبات روانی خواهند داشت.
تابآوری به معنای توانایی سازگاری مؤثر با شرایط دشوار است. افرادی که سطح بالاتری از انعطافپذیری شناختی دارند، در مواجهه با اخبار تهدیدکننده کمتر دچار فروپاشی روانی میشوند. تمرکز بر مهارتهای حل مسئله، امید واقعبینانه و پذیرش عدم قطعیت، عناصر کلیدی تابآوری هستند.
پذیرش این واقعیت که «همه چیز تحت کنترل ما نیست» میتواند از شدت اضطراب آیندهنگر بکاهد. پذیرش به معنای انفعال نیست، بلکه به معنای تمرکز بر حوزه نفوذ شخصی است.
بسیاری از افراد در ساعات پایانی شب دچار افزایش نگرانی میشوند. برای جلوگیری از تشدید بیخوابی ناشی از استرس میتوان از تکنیک «تخلیه ذهنی» استفاده کرد؛ بدین صورت که پیش از خواب، تمام نگرانیها روی کاغذ نوشته شوند. این کار به مغز پیام میدهد که نگرانیها ثبت شدهاند و نیازی به تکرار مداوم آنها نیست.
برای برخی افراد، تکیه بر باورهای معنوی یا ارزشهای شخصی میتواند منبعی قوی برای آرامش درونی باشد. تمرکز بر معنا، هدف زندگی و نقش فردی در جامعه، سطح امیدواری واقعبینانه را افزایش میدهد و به کاهش اضطراب کمک میکند.
اگر علائمی مانند تپش قلب مداوم، حملات پانیک، اختلال جدی در خواب، کاهش عملکرد شغلی یا تحصیلی و احساس درماندگی شدید بیش از دو هفته ادامه یابد، مراجعه به متخصص سلامت روان ضروری است. درمانهای شناختی رفتاری، تکنیکهای آرامسازی پیشرفته و در صورت نیاز، مداخلات دارویی میتوانند به شکل مؤثر در کاهش اضطراب شدید نقش داشته باشند.
احتمال وقوع جنگ، هرچند خارج از کنترل فردی ماست، اما نحوه واکنش روانی به آن کاملاً قابل مدیریت است. با بهکارگیری راهکارهای علمی مانند مدیریت اخبار، تمرینهای تنفسی، بازسازی شناختی، حفظ روتین روزانه، تقویت حمایت اجتماعی و افزایش تابآوری، میتوان مسیر مؤثری برای کاهش اضطراب و حفظ سلامت روان پایدار ترسیم کرد. آنچه اهمیت دارد، اقدام عملی و مستمر است.
اگر احساس میکنید نگرانیهایتان از حد طبیعی فراتر رفته و به حمایت تخصصی نیاز دارید، میتوانید برای دریافت مشاوره و راهنمایی حرفهای با شماره 09103309572 تماس بگیرید و گام مؤثری در جهت آرامش و ثبات روانی خود بردارید.
بله، نگرانیهای مداوم و فعالسازی سیستم استرس بدن میتواند منجر به بیخوابی یا خواب سطحی شود. اجرای تکنیکهای آرامسازی پیش از خواب در کاهش این مشکل مؤثر است.
تعیین زمان محدود برای پیگیری اخبار، انتخاب منابع معتبر و پرهیز از دنبال کردن شایعات، نقش مهمی در کاهش فشار روانی دارد.
بله، واکنش اضطرابی در برابر تهدیدهای احتمالی طبیعی است؛ اما اگر شدت آن بالا و مداوم باشد، نیاز به مدیریت و گاهی مداخله تخصصی دارد.
تنفس عمیق دیافراگمی، تمرین ذهنآگاهی و فاصله گرفتن موقت از اخبار تنشزا، از سریعترین روشهای کاهش اضطراب محسوب میشوند.